.

STOŻEK ROGÓWKI – ZABIEG CROSS-LINKING (CXL)

Stożek rogówki to niezapalne schorzenie o charakterze postępującym (degeneracyjne),
którego skutkiem jest nadmierne uwypuklenie rogówki oraz zmniejszenie jej grubości. W efekcie u dotkniętych nim osób następuje szereg dolegliwości związanych z pogorszeniem wzroku. Można wśród nich wymienić: rozmycie obrazu, nieregularny astygmatyzm, specyficzne rozbłyski zlokalizowane wokół źródeł światła (tzw. efekt halo), osłabienie ostrości widzenia. Co istotne – nieleczone schorzenie może doprowadzić do konieczności wykonania keratoplastyki, czyli przeszczepu rogówki od dawcy. Natomiast wczesna diagnostyka i wdrożenie stosownej terapii pozwala na zatrzymanie ektazji – inaczej mówiąc: jej dalszego niekontrolowanego uwypuklenia i ścieńczenia. Badania, które umożliwiają postawienie diagnozy, to topografia rogówki, retinoskopia oraz badanie rogówki z wykorzystaniem biomikroskopu (lampy szczelinowej).

STOŻEK ROGÓWKI – OBJAWY

Do tej pory nie udało się ustalić etiologii tego schorzenia – wśród prawdopodobnych przyczyn jego wystąpienia podaje się czynniki genetyczne czy środowiskowe. Szacuje się, że jest to jedna z najczęściej spotykanych dystrofii rogówki, rozpoznawana najczęściej u osób w wieku nastoletnim. Zaawansowane stadium występuje zazwyczaj pomiędzy 20 a 30 rokiem życia. Podczas konsultacji okulistycznych poza generalnym pogorszeniem ostrości widzenia Pacjenci zgłaszają takie dolegliwości jak:

  • znaczne pogorszenie widzenia nocnego,
  • jednooczne widzenie mnogie – czyli tzw. poliopię (charakterystyczną dla tego schorzenia),
  • nadwrażliwość na światło,
  • często również zaczerwienienie i swędzenie oczu.

ZABIEG CROSS-LINKING

Stożek rogówki leczy się z wykorzystaniem niewielkich dawek promieniowania ultrafioletowego UVA w trakcie zabiegu Cross-Linking (CXL). W pierwszym etapie tej procedury wykonuje się keratektomię – bezpieczny i prosty zabieg usunięcia nabłonka rogówki, a następnie aplikuje na nią roztwór z ryboflawiną, czyli witaminą B2. Następnie oko podlega naświetleniu nowoczesną lampą emitującą wysokoenergetyczne promieniowanie UVA o określonych parametrach (natężeniu i długości fali światła). Terapia ma na celu pobudzenie procesu powstania nowych, poprzecznych wiązań kolagenowych, dzięki czemu rogówka staje się mniej podatna na dalsze odkształcenia, wzmocniona i sztywniejsza. Po zabiegu możliwe jest dodatkowo skorygowanie współistniejącego nieregularnego astygmatyzmu odpowiednio dobranymi soczewkami (twardymi/hybrydowymi).

Ostateczny efekt CXL osiąga się zazwyczaj po kilku miesiącach. Procedura wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym i trwa około godziny. Po jej wykonaniu oko zabezpieczane jest soczewką ochronną, która jest zdejmowana podczas wizyty kontrolnej.

PRZECIWWSKAZANIA

Wśród przeciwwskazań do wykonania zabiegu Cross-Linking można wymienić, takie czynniki jak:

  • aktywne infekcje tkanek oka,
  • przewlekłe leczenie środkami przeciwzapalnymi,
  • zbyt cienka rogówka
  • ciężki ogólny stan Pacjenta.

Procedury nie wykonuje się u kobiet w ciąży.

ZALECENIA POZABIEGOWE

Ostateczny efekt zabiegu zależy od bezwzględnego stosowania się do zaleceń lekarskich oraz stawiania się na wyznaczonych wizytach kontrolnych.

  • Przede wszystkim nie wolno samodzielnie zdejmować ochronnej soczewki. Stanowi ona rodzaj opatrunku, który trzeba chronić przed zabrudzeniem czy kontaktem z jakąkolwiek substancją (woda, środki kosmetyczne itp.). Z tego względu należy
    również powstrzymać się od wykonywania makijażu oczu.
  • Należy stosować przepisane przez specjalistę leki w postaci kropli.
  • Dodatkowo trzeba chronić oczy przed światłem słonecznym okularami z wysokim filtrem i stosować się do zaleceń w kwestii pracy przy ekranach: tabletów, komputera, telefonu oraz oglądania telewizji.
  • Należy powstrzymać się od wysiłku fizycznego – w określonym przez lekarza czasie.

Warto wiedzieć, że po zabiegu oczy mogą czasowo pobolewać, łzawić, może również wystąpić przemijający światłowstręt oraz przejściowe przymglenie rogówkowe.

KORZYŚCI ZABIEGOWE

  • Cross-Linking jest zabiegiem bezpiecznym, o udowodnionej wysokiej skuteczności klinicznej.
  • Umożliwia wstrzymanie postępu schorzenia, jakim jest stożek rogówki – u około 93% Pacjentów po roku od przeprowadzenia zabiegu nie następuje progresja stożka.
  • Ze względu na pochłanianie przez rogówkę około 90% promieniowania UVA, głębsze struktury oka są bezpieczne.
  • Zabieg zmniejsza lub niweluje takie dolegliwości jak nadwrażliwość na światło czy poliopia i poprawia jakość widzenia.